ik heb ook een gedicht geschreven over emigratie en hoe het voelt. Ik was van tevoren altijd aan het denken over praktische dingen, maar niet erg veel over het gevoel van ergens zijn waar je niets of niemand kent. Volgens mij kun je je dat daarvoor ook niet echt voorstellen. Maar goed, hier is dus een gevoelsreflectie:
Ontworteld
Waar ben ik?
Wie ben ik?
Of is dat misschien
Dezelfde vraag?
Ik ben als
en plant, ontworteld
Weggetrokken
van de plek die mij vertrouwd was
En
vervolgens in vreemde grond gezet
Alles is
anders, de aarde, het water, de lucht…
En terwijl
ik alles indrink, vraag ik me af
Veranderen
mijn bladeren van kleur?
Een deel van
mij liet ik achter
Een ander
deel vind ik hier weer terug
Ik ben
veranderd en toch hetzelfde gebleven
Geen opmerkingen:
Een reactie posten